Showing posts with label #‎PolamPol‬ #‎dhollywood‬ ‪#‎Amit‬ ‪#‎Radia‬ ‪#‎gujaratimovie‬ ‪#‎gollywood‬ ‪#‎urbangujaratifilm‬ ‪#‎gujaratifilm‬. Show all posts
Showing posts with label #‎PolamPol‬ #‎dhollywood‬ ‪#‎Amit‬ ‪#‎Radia‬ ‪#‎gujaratimovie‬ ‪#‎gollywood‬ ‪#‎urbangujaratifilm‬ ‪#‎gujaratifilm‬. Show all posts

Saturday, 13 February 2016

લોચા, લબાચા અને જિંદગીની ઝોલઝાલ એટલે... ‘પોલમપોલ’

હમણાં હમણાં ‘સુલેખા’ નામની બિઝનેસ વેબસાઇટની ‘ચલતા હૂં સુખ બાંટ બાંટ...’ સૉન્ગવાળી એક ‘જુગાડુ’ એડ ખૂબ જાણીતી થઈ છે. એમ-80 જેવા એક સ્કૂટરની પાછળ સોફા પર ચાર મહિલાઓને સવારી કરાવવી, એરકૂલરની હવાના ટ્રાઉઝર વડે બે ભાગ કરવા, પાણીની તૂટેલી ડોલનો શાવર બનાવવો કે મોટર સાયકલની બેટરી પર ઘરની લાઇટો ચલાવવી! (યાદ આવી ને એડ?) જિંદગી પણ આવી ઝોલઝાલથી જ ભરેલી છે. આપણે પણ જિંદગીમાં ક્યારેક તો કોઈ જુગાડ કર્યો જ હોય. ક્યારેક કરિયર માટે, ક્યારેક પૈસો કે પ્રેમ મેળવવા કે પછી ક્યારેક મિત્રતા માટે. એનીવે, વાત કરીએ આવી જ બધી ઝોલઝાલથી ભરેલી ગુજ્જુ ફિલ્મ ‘પોલમપોલ’ની.

ગોલમાલ હૈ ભઈ, સબ ગોલમાલ હૈ...

વાત છે, ડુગ્ગી (જિમિત ત્રિવેદી) અને મોન્ટુ (ઓજસ રાવલ) નામના બે ‘ચડ્ડી-બડ્ડી’ની. ડ્રામાના ફિલ્ડમાં બંને સ્ટ્રગલર્સ છે. મોન્ટુ કામ પ્રત્યે ગંભીર છે, પણ ડુગ્ગીની ફ્લર્ટ કરવાની આદતના કારણે તેમણે દરેક વખતે હાથમાં આવતી બાજી ગુમાવવી પડે છે. એકાએક તેમની જિંદગીમાં એન્ટ્રી થાય છે, બે વર્ષ પહેલાં યુ.એસ. ચાલી ગયેલી તેમની પાક્કમપાક્કી ફ્રેન્ડ અંજલિ (જિનલ બેલાણી)ની. જેને વર્ષોથી બંને મિત્રો મનોમન ચાહે છે. પણ આ જ કારણથી બંનેની દોસ્તીમાં તિરાડ પડે છે અને અંજલિની ઇચ્છા જાણ્યા વિના જ બંને ઇનામની ટ્રોફીની જેમ તેને મેળવવાની શરત લગાડી બેસે છે.
જોગાનુજોગ, બંનેને બીજા બે ભાઈઓ મળી જાય છે, ભીખુ (પ્રેમ ગઢવી) અને માંગી (જયેશ મોરે). ગામડેથી હિરોઇન સાથે લગ્ન કરવા આવેલા અને પસ્તીનો ધંધો કરતાં ભીખુ-માંગીને નસીબજોગે 20 કરોડની લોટરી લાગે છે. લોટરી તો લાગી, પણ છોકરીનું શું? બંનેનું સપનું પૂરું કરવાની જવાબદારી દોસ્તમાંથી દુશ્મન બનેલા ડિરેક્ટર્સ, ડુગ્ગી અને મોન્ટુ ઉઠાવે છે, પણ એવી હિરોઇન લાવવી ક્યાંથી જે તેમની સાથે લગ્ન કરે? બંને મિત્રોની ડૂબતી કરિયરને સંભાળવા માટે અંજલિ, ભીખુની ફિલ્મ અને માંગીના નાટકની હિરોઇન બનવા તૈયાર થઈ જાય છે. એટલે કે બંને સાથે લગ્ન કરવાનો કોન્ટ્રાક્ટ સ્વીકારી લે છે, જેના કારણે બંને ભાઈઓ વચ્ચે પણ દુશ્મનાવટ ઊભી થાય છે. તો ખરેખર અંજલિ કોની સાથે પરણશે? એ જ તો સાચા અર્થમાં પોલમપોલ...


જિંદગી હૈ ખેલ, કોઈ પાસ કોઈ ફેલ

ગુજરાતી ફિલ્મોને કૉલેજિયન ફિલ્મ સાથે મળેલા હાઈ સ્પીડ ટૅક ઑફ પછી દર્શક તરીકે આપણી અપેક્ષાઓ ઘણી વધી છે અને ખાસ તો ગયા મહિને કોમ્પ્લિકેટેડ રોમાન્ટિક મૂવિ જોયા પછી તેજસ જેવા ડિરેક્ટર પાસેથી એક સારી ફિલ્મની આશા હતી, જે ‘પોલમપોલ’માં ઘણેઅંશે ફળતી દેખાય છે. ટાઇટલ પછીના મુહૂર્તના પહેલા જ સીનમાં સ્ટેજ કર્ટેઇનની ઉપરથી લેવાયેલો ટોપ શોટ રુટિન ગુજરાતી ફિલ્મ કરતાં અલગ ભાત પાડે છે. આવો જ બીજો સીન નાટકમાં ઘોડા પર જાન લઈને જતી હિરોઇનની એન્ટ્રીનો છે. નાટક અને ફિલ્મ વિશેનો ભેદ તેજસ પડિયા સારી રીતે જાણે છે, એટલે ફિલ્મનાં અનેક મુખ્ય પાત્રો બેઝિકલી નાટકના કલાકારો હોવા છતાં તેમના ટોનમાં કે એક્સપ્રેશન્સમાં સહેજ પણ લાઉડનેસ જોવા નથી મળતી. ફિલ્મમાં ‘અમો-તમો’ કે ‘કોફી ક્વૉરલ’ જેવી લોકજીભે રમતી થઈ જાય તેવી સિક્વન્સ ન હોવા છતાં ‘સ્ટેપલર’ અને ‘લાલા’ જેવાં પાત્રો અને ‘કરવા ચોથ’ કે એએમટીએસની બસમાંથી લેવાયેલો ‘ડીડીએલજે’નો રિવર્સ સીન મોસ્ટ એન્ટરટેઇનિંગ છે. ‘રીંગણ કે દહીંનું જ્યૂસ’, પિપરમિન્ટ, રિવર્સિબલ, આર્ગ્યુમેન્ટ જેવા શબ્દો અને અમુક સીન્સ તો પેટ પકડીને હસવા મજબૂર કરી દે છે. એ જ રીતે ગ્લિસરીનના ઓવરડોઝ વિના જ સ્ત્રી સશક્તિકરણ અને છોકરા-છોકરીની હેલ્ધી ફ્રેન્ડશિપના મેસેજીસ પણ હસતાં રમતાં આપી દેવાયા છે.

સપનાઓ સાચાં થશે...

ફિલ્મ દરમિયાન ગીતના નામે માત્ર બે રોમેન્ટિક સૉન્ગ્સ છે, જે પણ માત્ર સાત મિનિટમાં પૂરાં થઈ જાય છે. એટલે ફિલ્મનો સમય બિનજરૂરી કપાતો નથી અને ત્રીજું, ટાઇટલ સૉન્ગ એવું એક પાર્ટી સૉન્ગ છે. જે પણ ફિલ્મના અંતે આવે છે. ગુજરાતી ફિલ્મમાં કદાચ આ પ્રકારના ગીતનો પ્રથમ પ્રયોગ છે, જે કાબિલેદાદ કહેવાય. ઓવરઑલ મ્યુઝિક ઇસ નાઇસ. અલબત્ત, ‘સપનાઓ સાચાં થશે...’ ગીતમાં સિંઘ ઇઝ કિંગ’ના ‘તેરી ઓર...’ની ઝલક કે ભીખુ-માંગીના કેરેક્ટરમાં કદાચ વેલકમના ઉદય-મજનુની છાંટ લાગે, છતાં નકલના નામે ક્યાંય નાકનું ટીચકું ચડાવવાની તક મળે એવું નથી. અલબત્ત, સ્ટોરીની વેરાયટીના કારણે આ પોઇન્ટ અવોઇડેબલ છે. બીજું કે હિરોઇનના ઘરથી માંડીને ભીખુ-માંગીના ફાર્મહાઉસ સહિત ફિલ્મનાં લોકેશન્સમાં થોડું વેરિયેશન લાવી શકાયું હોત અને અમુક જગ્યાએ એક્ટર્સની આસપાસ ઘુમતા કેમેરાને થોડી ફ્રીડમ અાપી હોત, તો રિઅલિસ્ટિક સેન્સ વધુ સારી રીતે ક્રિએટ કરી શકાઈ હોત, છતાં ઓવરઑલ કેમેરા સ્મૂધલી હેન્ડલ થયો છે.

ફિલ્મનાં કેરેક્ટર્સમાં પણ અગાઉની ફિલ્મમાં ચંબૂ જેવો લાગતો બકુલ બુચ, ફ્લર્ટ ડુગ્ગીના કેરેક્ટરમાં એકદમ ફિટ બેસે છે, તેની સામે શરૂઆતમાં સીધું સાદું અને થોડું દબાયેલું લાગતું ઓજસનું કેરેક્ટર ઇન્ટરવલ સુધીમાં પ્રોપર હાઇપ મેળવી લે છે. અંજલિના ભાગે એવરેજ એક્ટિંગ આવી હોવા છતાં જિનલ ક્યૂટ લાગે છે, પણ મેરેજવાળા સીનમાં ‘શી કેન ડુ સ્લાઇટ બેટર’. ભીખુના કેરેક્ટરમાં પ્રેમ ઇઝ ટૂ ગુડ, એઝ વેલ એઝ જયેશ મોરે ટૂ. આ સિવાય સુનિલ વિસરાણી, ગેસ્ટ અપિયરન્સમાં સનત વ્યાસ સાથેનો તેજસનો કેમિયો અને ભીખુ-માંગીના માતાજીની એન્ટ્રી ફિલ્મને મજેદાર બનાવે છે. ઓવરઑલ, થોડા સ્લો લાગતા ફર્સ્ટ હાફને બાદ કરતાં ફિલ્મ સ્મૂધલી ચાલે છે અને કન્ટિન્યૂટી જળવાયેલી રહે છે. મીન્સ, બનતા બનતા ફિલ્મ બની જ જાય છે.
એનીવે, બેઠી થતી ગુજરાતી ફિલ્મ ઇન્ડસ્ટ્રીમાં ‘પોલમપોલ’ એક પગલું આગળ અને રિમાર્કેબલ કહી શકાય. ચોક્કસ જોવાલાયક ફિલ્મ.
ઓવરઑલ ફિલ્મ રેટિંગ 3.5 સ્ટાર (+ 0.5 સ્ટાર ઇન સપોર્ટ ઑફ ગુજરાતી ફિલ્મ ઇન્ડસ્ટ્રી)
***
*તા. ક. :- અગેઇન, ફિલ્મ ક્રિટિસાઇઝિંગ મારો વિષય નથી, છતાં ફિલ્મ જોયા પછી સૌ પ્રથમ જે લાગ્યું એ લખ્યું છે. એનીબડી કેન ડિફર ફ્રોમ માય વ્યૂઝ. :)
For more Articles and Views, Regularly be in touch at: http://amitradia.blogspot.in/