Showing posts with label #amit #radia #અમિતરાડિયા #patidar #dalit #andolan #Gujarat. Show all posts
Showing posts with label #amit #radia #અમિતરાડિયા #patidar #dalit #andolan #Gujarat. Show all posts

Thursday, 21 July 2016

મારું ખમીર ખોવાયું છે, હું ગુજરાત



હું ગુજરાત છું. કૃષ્ણની કર્મભૂમિ અને મા અંબાના ઉતારાવાળું ગુજરાત. ભગવાન શંકર જ્યાં સૌ પહેલાં સાક્ષાત્ થયા એ સોમનાથવાળું ગુજરાત. નવલી નવરાતમાં જ્યાં સાક્ષાત્ જગજ્જનનીના બેસણાં હોય એ ગુજરાત. જ્યાંના ગરવા ગીરમાં સાવજડા સેંજણ પીવે અને દુહા રચાય જાય એ ગુજરાત. જેના નકશામાં વાઘ ગર્જના કરતો દેખાય એ ગુજરાત. આશા ભીલ, વનરાજ ચાવડા અને મૂળરાજ સોલંકીનું ગુજરાત. સિદ્ધરાજ જયસિંહ, મીનળદેવી અને મુંજાલ મહેતાએ ટકાવી રાખેલું ગુજરાત. હેમચંદ્રાચાર્યથી માંડીને બક્ષી, મુનશી અને ગુણવંતરાયનું ગુજરાત. ઉમાશંકર અને કલાપિનું ગુજરાત. ભગવતસિંહજી અને સયાજીરાવ જેવા રાજવીઓનું ગુજરાત. નર્મદનું ગુજરાત, મેઘાણીનું ગુજરાત. જ્યાંના જમણ વિના જિંદગી અધૂરી લાગે એ સુરતવાળું ગુજરાત. પાટણના પટોળા અને જામનગરની બાંધણીવાળું ગુજરાત. જ્યાં સોમનાથની કીર્તિ સાંભળીને ગઝનીનો લૂંટારો પણ આકર્ષાય એવું ગુજરાત. વીર હમીરજી ગોહિલ અને જોધાભા માણેકનું ગુજરાત. સફેદ રણવાળું કચ્છ અને એક સમયના ઇન્ડિયન માન્ચેસ્ટર અમદાવાદવાળું ગુજરાત. ગીર અને કાંકરેજી ગાયોનું ગુજરાત. નાત-જાત પૂછ્યા વિના સદાવ્રત ચલાવનાર ભોજલરામના શિષ્ય સંત જલારામનું ગુજરાત. હરિજનવાસમાં કેદારાના સૂરે ભજન ગાઈને નાત બહાર બેસનારા નરસિંહનું ગુજરાત...

મારી યશોગાથા ખૂબ લાંબી છે. જેટલી વાર મને ભંગાયું, દરેક વખતે હું વધુ નીખરીને, વધારે સબળું થઈને, વિકસ્યું અને વિસ્તર્યું છું. પણ,...


આજે મને થાય છે, મારું ખમીર ખોવાયું છે. મારું તેજ ઓસરી રહ્યું છે. સિંહની ડણક હવે સંભળાતી નથી અને ચારણકન્યાઓની વાર્તા કહેનાર કોઈ બચ્યું નથી. મારું સાર્વભૌમત્વ ટકાવી રાખવા ઇન્દુચાચાઓ હવે આંદોલનમાં નથી ઉતરતા. હરિજનોને પાસે બેસાડનાર ગાંધી અને ઠક્કરબાપા હવે અહીં નથી રહ્યા. મને રાજકીય પ્રયોગશાળા બનાવી નાખ્યું છે. હિન્દુ-મુસ્લિમ અને ‘ખામ’ના નામે વિભાજન કર્યાં પછી હવે દલિત, પાટીદાર અને સવર્ણોના નામે મારાં બાળકોને અંદરોઅંદર લડાવાય છે. ભારતને અખંડ બનાવનારા સરદારના નામે હવે અહીં મતની ભાગબટાઈ કરવામાં આવે છે. ખબર નહીં, મુંજાલ મહેતો ક્યાં મરી પરવાર્યો? મારી સંપદા લૂંટનારા ગઝની ક્યાંય બહાર શોધવા જવાની જરૂર નથી. રામના નામે નિર્દોષોને જીવતા ભૂંજી દેવાય છે
, બસો સળગાવાય છે અને તેના પર મતોની હોળી સળગાવી, ‘રાજકીય ચા’ પકવાય છે. ગૌ બ્રાહ્મણ પ્રતિપાલન તો દૂર ગૌ ભક્તિના નામે ગરીબોનાં ચામડાં ઊતરડી લેવાય છે અને આપઘાતના નમાલાવેડાં કરનાર શહીદ કહેવાય છે. અજાણ્યા ઉતારુને જમાડવો તો દૂર, લોકો એકબીજાનાં લોહીના તરસ્યા બન્યા છે. સાચાને સાચું અને ખોટાને ખોટું કહેનારા અમૃતલાલ શેઠ, નર્મદ કે સંઘાણી જેવા તંત્રીઓ નથી રહ્યા. વધી છે તો બસ, માત્ર જાહેરાતો પર નભતી બુઠ્ઠી કલમો. જ્યાં ‘ન શમે વેર વેરથી’ અને ‘અહિંસા’ના ઉપદેશ અપાતા, ત્યાં હવે ‘આંખના બદલે આંખ’ અને ચામડાના બદલે ચામડું ઉતરડવા માટે જીભ કચરાય છે.
 
કારણ, મારા એ ખમીરવંતા ગુજરાતીઓ ખોવાયા છે. હું ગુજરાત, મારું ખમીર ખોવાયું છે.


WA : +91 98 98 216 516
Email : amit.radia99@gmail.com
Twitter : Amit_Radia